โดยทั่วไป น้ำแข็งที่ลอยอยู่บนทะเลเรียกว่า "น้ำแข็งลอย" แต่แตกต่างจาก "น้ำแข็งแม่น้ำ" ซึ่งแข็งตัวในแม่น้ำและทะเลสาบ และ "ภูเขาน้ำแข็ง" ซึ่งเป็นหิมะที่ไหลลงสู่ทะเลในรูปของธารน้ำแข็ง น้ำแข็งที่เกิดจากน้ำทะเลที่แข็งตัวเรียกว่า "น้ำแข็งทะเล" อันที่จริงแล้ว น้ำแข็งลอยส่วนใหญ่ในทะเลโอคอตสค์ก็คือ "น้ำแข็งทะเล" นี่เอง
เมื่อน้ำทะเลถูกพัดโดยแนวปะทะอากาศเย็นจัดตามแนวชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือสุดของทะเลโอคอตสค์ น้ำทะเลจะเย็นตัวลงถึง -1.8 องศาเซลเซียส และเปลี่ยนสภาพเป็นผลึกน้ำแข็งขนาดเล็กคล้ายเข็มหรือแผ่นใกล้ผิวน้ำ นี่คือจุดกำเนิดของผลึกน้ำแข็ง เมื่อจำนวนของผลึกน้ำแข็งค่อยๆ เพิ่มขึ้น ในที่สุดพวกมันก็จะปกคลุมผิวน้ำทะเล จากนั้นพวกมันจะชนกันและรวมตัวกัน เติบโตเป็นผลึกน้ำแข็งรูปทรงคล้ายใบบัว

น้ำแข็งรูปใบบัวซึ่งก่อตัวขึ้นประมาณเดือนพฤศจิกายน ถูกพัดพาโดยลมตามฤดูกาลที่พัดแรงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือและกระแสน้ำซาคาลินตะวันออก เคลื่อนตัวลงใต้ไปอย่างช้าๆ ผ่านทะเลโอคอตสค์พร้อมกับขยายตัวอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถึงชายฝั่งโอคอตสค์ของฮอกไกโดในปลายเดือนมกราคมหรือต้นเดือนกุมภาพันธ์
ปริมาณเกลือในน้ำแข็งลอยนี้อยู่ที่ประมาณ 0.5% ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งในหกของปริมาณเกลือในน้ำทะเล เมื่อน้ำแข็งลอยมีขนาดใหญ่ขึ้นจากการเชื่อมต่อกันอย่างต่อเนื่องของผลึกน้ำแข็ง เกลือที่มีโอกาสแข็งตัวน้อยกว่าก็จะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ซึ่งสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนเมื่อดูน้ำแข็งลอยภายใต้กล้องจุลทรรศน์
เมื่อแผ่นน้ำแข็งลอยเข้ามาในทะเลโอคอตสค์ การประมงจะหยุดชะงักชั่วคราว อย่างไรก็ตาม แพลงก์ตอนจำนวนมหาศาลและหลากหลายชนิดกำลังหากินอยู่ใต้แผ่นน้ำแข็งลอยนั้น ปลาไหลทะเล (Clione) ก็เป็นหนึ่งในตัวอย่างนั้น ที่จริงแล้ว ปลาที่ว่ายวนเวียนอยู่เป็นจำนวนมากก็ถูกดึงดูดเข้ามาในบริเวณนี้ตามแพลงก์ตอนเช่นกัน อาจกล่าวได้ว่าธรรมชาติเองเป็นผู้ปกป้องทรัพยากรทางทะเลอันอุดมสมบูรณ์ของทะเลโอคอตสค์